Als ik Laika (onze hond) uit laat heb ik meestal een vast rondje. Meestal ga ik door een klein parkje bij ons in de buurt.
Ik ben blij als ik geen andere honden tegen kom.
Laika kan niet los lopen, omdat hij dan niet terug komt als wij dat willen.
Maar als hij aan de lijn zit en we komen andere honden en of mensen tegen, wil hij er altijd naar toe.
En....een Berner Senner is erg sterk.
Maar vanmorgen heerlijk rustig. En...ik had er eindelijk aan gedacht om mijn fototoestel mee te nemen.Her en der beginnen de bladeren van de bomen te vallen.
Toch ziet het meeste nog mooi groen en zijn de bomen nog goed gevuld.
Ook her en der wat kleurtjes die opvallen.
Brandnetels........jjjjjjakkes wat had ik daar vroeger vaak last van.
Nog in bloei en uitgebloeid naast elkaar.
Eikeltjes liggen al weer onder de bomen.
He....oranje.
Heerlijk bewust even genoten van dit wandelrondje.
Dat is wat bloggen soms zo leuk maakt. Dat je bewuster naar de natuur en de omgeving kijkt en het dan wilt delen met anderen.
Misschien doe ik hetzelfde rondje nog eens over een aantal weken over met mijn fototoestel.










